دانلود فایل پژوهش: پایان نامه ارشد رشته مهندسی کشاورزی : بررسی محیط کشت کروم آگار اصلاح شده

با عنوان : مطالعه محیط کشت کروم آگار اصلاح شده

در ادامه مطلب می توانید تکه هایی از ابتدای این پایان نامه را بخوانید

و در صورت نیاز به متن کامل آن می توانید از لینک پرداخت و دانلود آنی برای خرید این پایان نامه اقدام نمائید.

دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان

پایان نامه ارشد رشته مهندسی کشاورزی

با موضوع :

مطالعه محیط کشت کروم آگار اصلاح شده

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

برای رعایت حریم خصوصی نام نگارنده درج نمی گردد

تکه هایی از متن به عنوان نمونه : (ممکن می باشد هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود اما در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل می باشد)

چکیده

مقدمه: اعضای جنس مالاسزیا مخمرهای چربی دوست هستند که فلور طبیعی پوست بشر و حیوانات خونگرم بوده و با تعدادی بیماری های پوست مرتبط می باشند. این ارگانیسم در شرایط خاصی مسبب بیماری پیتریازیس ورسیکالر و درماتیت سبوروئیک می باشد. گونه های مالاسزیا را می توان از طریق خصوصیات مرفولوژیک و بیوشیمیایی شناسایی نمود اما این روش های فنوتیپی معمولا زمانبر و فاقد قدرت فرق کافی می باشد، لذا روشهای مولکولی شناسایی سریعتر و صحیح تری را فراهم می کنند هدف از این مطالعه جداسازی و تشخیص گونه های مالاسزیا با بهره گیری از محیط کشت کروم آگار اصلاح شده و تایید آن به روش PCR در شهر اهواز می باشد.

روش کار:استخراج DNA روی 9 مخمر مالاسزیای رشد یافته روی محیط کشت کروم آگار اصلاح شده انجام گردید سپس آزمایش PCR با پرایمرهای (Forward) 18SF1 و (Reverse) 58SR بر روی 9 DNA مالاسزیایی جدا شده انجام گردیده و قطعه ی هدف (ناحیه ITS1rDNA) برای کلیه ی ایزوله ها قطعات متفاوتی به اندازه ی 280 تا 400 جفت باز تقویت گردید.

نتایج: از 30 نمونه کشت داده شده در محیط کشت کروم آگار اصلاح شده 29 مورد کشت مثبت و 1 مورد کشت منفی شدند. از 9 نمونه شوره سر بیماران پتریازیس ورسیکالر 8 مورد باند داده و یک مورد باند تشکیل ندادند همچنین 2 نمونه مالاسزیا گلوبوزا و مالاسزیا رستریکتا از 9 نمونه تایید شده بدست آمد.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

نتیجه گیری: شایعترین گونه ی جدا شده از نمونه های گونه سر مالاسزیا گلوبوزا و مالاسزیا رستریکتا بود. گونه های مالاسزیا روی محیط کشت کروم آگار اصلاح شده سریعتر و بهتر از محیط کشت دیکسون آگار و لیمینگ نوتمن آگار رشد کردندو توصیه می گردد از این محیط کشت برای شناسایی در آزمایشگاههای بیشتری مورد بهره گیری قرار گیرد.

واژگان کلیدی: شناسایی، محیط کشت کروم آگار اصلاح شده، PCR، ITSrDNA، مالاسزیا، پیتریازیس ورسیکالر

مقدمه

شایع ترین بیماری های عفونی در بشر عفونتهای قارچی سطحی و جلدی هستند که توسط قارچ هایی نظیر درماتوفیتها، بعضی از قارچ های فرصت طلب، کاندیدا، مالاسزیا، آسپرژیلوس، ترایکوسپورون ایجاد می شوند(35)

ضایعات عفونتهای قارچی سطحی محدود به خارجی ترین طبقه شاخی پوست و یا قسمتهایی از ساقه مو که در خارج از پوست بدن قرار دارند می شوند. عفونت هیچگاه به طبقات عمیق تر ایپدرم و فولیکول مو نفوذ      نمی کند(2) و سیستم ایمنی به حضور قارچ پاسخ نمی دهد (35) و در اکثر موارد بیماری به صورت مزمن نظاره می گردد (12).

فولیکولیت مالاسزیایی

فولیکولیت فرم شدید بیماری پیتریازیس ورسیکالر می باشد که به صورت پاپولی های فولیکولار و ملتهب یا پوستول دار به اندازه 4-2 میلی متر بر روی پشت، بازوها، گردن و ندرتا صورت که اغلب با خارش همراه می باشد ، نظاره می گردد (2). این بیماری در آب و هوای گرمسیری بیشتر شیوع دارد (7). فاکتورهایی نظیر دیابت، سندروم کوشینگ، نقص کلیه، پیوند کلیه و دیگر اعضاء بدن ، آنتی بیوتیک های وسیع الطیف و استروئید درمانی در بیماری تأثیر به سزایی دارند(2).

التهاب کیسه و مجرای اشکی

در این بیماری گونه های مالاسزیا در کیسه اشکی کلنیزه شده و سبب بزرگ شدن و التهاب آن می گردد. در بعضی موارد انسداد گسترش یافته و سبب التهاب و تداخل با اقدام ریزش طبیعی اشک می گردد(2و3).

درماتیت سبوروئیک

درماتیت سبوره که شایع ترین نشانه کلینیکی آن تولید شوره سر می باشد بیماری مزمن، عود کننده ، خارش دار، و پوسته ریزی دهنده پوست می باشد. علائم بیماری به صورت ضایعات شوره زاری در سر ، صورت ، عانه و سایر قسمت های بدن تظاهر می کند(2و7). مالاسزیافور فرو (پی تی روسپوروم اووال) عامل درماتیت سبوروئیک می باشد (2). شیوع این بیماری در مردان بیشتر از زنان می باشد و در بیمارانی که دارای نقص ایمنی هستند شیوع بالایی دارد(7). فاکتورهای زمینه ای مناسب برای بیماری عبارتند از : اختلالات غدد داخلی بدن و ترشح غدد چربی به میزان زیاد.

 درماتیت آتوپیک

نوعی بیماری پوستی التهابی، عود کننده و مزمن می باشد که بوسیله زخم های پوستی اگزمائی و خارش دار مشخص می شوند. گزارشات متعددی مبنی بر تأثیر گونه های مالاسزیا در تشدید ضایعات درماتیت آتوپیک هست (27و59).

پیتریازیس ورسیکالر

پیتریازیس ورسیکالر عفونت قارچی سطحی ، مزمن و آرام لایه شاخی پوست می باشد که با ایجاد ضایعات ماکولر پوسته دار صاف یا کمی برجسته مشخص می گردد (13و59و78). ضایعات به رنگهای مختلف سفید، صورتی ، زرد ، قهوه ای روشن یا قهوه ای تیره دیده می شوند(27) و در نقاطی از بدن بیشترند که غنی از غدد سباسه باشد(93). ضایعات به شکل لکه های سطحی نامنظم یا گرد، جدا از هم یا به هم پیوسته اند. اندازه ضایعات در آغاز ریز و چندتایی هستند و به سرعت بزرگ می شوند(37) که شبیه نقشه جغرافیا دیده می شوند (24). ضایعات بیماری به صورت ماکول های هیپوپیگمانته[1] و هیپرپیگمانته2 می باشند.

رنگ ضایعات در افراد با پوست تیره (سیا پوستان) معمولاً روشن و در سفید پوستان زرد تا قهوه ای می باشد (تصویر شماره 1).

در اشکال مزمن بیماری نواحی هیپوپیگمنت (ضایعات جوان) و هیپرپیگمنت (ضایعات مسن) با هم دیده می شوند(2). محل ضایعات به گونه شایع روی بالا تنه، سینه، پشت، شانه ها و زیر بغل می باشد و به نواحی دیگر مثل گردن، صورت و بازوها پخش می­گردد (27).

شروع پیتریازیس و رسیکالر آهسته و بدون علامت خاص می باشد دوره کمون بیماری بین یک الی دو ماه می باشد و در بعضی افراد، خارش مختصری نیز هست به خصوص زمانی که این افراد عرق می کنند(47). در نواحی گرم و نیمه گرم درگیری صورت شایع می باشد اما در آب و هوای معتدل شایع نیست. در یک مطالعه درگیری نواحی غیر شایع مثل پلک چشم وپنیس گزارش شده می باشد. گاهی نیز درگیری کشاله ران نیز گزارش شده که در این مورد فرق آن ازاریتراسما خیلی مشکل می باشد اما در موارد استثنا، عفونت همزمان پیتریازیس و رسیکالرواریتراسما در کشاله ران گزارش شده می باشد (27). بیماری پیتریازیس ورسیکالر انتشار جهانی داشته اما در مناطق گرمسیری ، مرطوب و معتدل به ویژه در فصول تابستان و پاییز شایعتر می باشد. به طول کلی شیوع جهانی بیماری 8-2% و در نواحی سرد به کمتر از 1/1% می باشد (2و28و48). تینه آورسیکالر در ایران در مناطق گرم و مرطوب جنوبی (بندرعباس، بوشهر، کازرون، آبادان و اهواز)، سواحل دریای مازندران (دشت گرگان، رامسر،بابل رشت) و نواحی جنوب دریاچه ارومیه شیوع فراوان داشته و در فلات مرکزی ، تهران، اصفهان و مشهد نیز دیده می گردد (2و9). این بیماری در مکزیک، آمریکای جنوبی، هند، قسمتهایی از آفریقا،کوبا، فیجی و اطراف دریای مدیترانه موارد بالای 50% گزارش شده می باشد. ظاهر میکروسکوپی ارگانیسم در مناطق گرم با مناطق معتدل متفاوت می باشد. بیماری در هر دو نژاد سیاه و سفید دیده می گردد و با اینکه تغییرات رنگ پوست در سیاهپوستان بیشتر می باشد اما شیوع بیماری در هر دو نژاد یکسان می باشد(53). انتقال بیماری در سفید پوستان شایعتر از سیاهپوستان می باشد(4). بیماری در مردان بیشتر از زنان می باشد که علت آن را بالا بودن میزان دهیدرو تستسترون در پوست پسران نوجوان می دانند که منجر به افزایش ترشح بیشتر سبوم در این سن می گردد. محققین دیگر گزارش داده اند که شیوع بیماری در زنان بیشتر بوده و دلیل آن را به توجه زیادی که زنان به زیبای و بهداشت پوست دارند، نسبت داده اند(71). تینه آورسیکالر در سنین نوجوانی و میانسالی که غدد سباسه بیشترین فعالیت خود را دارند رایج می باشد، با اینجال در افراد مسن و بچه ها نیز گزارش شده می باشد(53). در بعضی از شرایط آب و هوایی (گرمسیری) فرم شدید بیماری در نوزادان ایجاد می گردد که به نام پیتریازیس ورسیکالر آلبا ویا آکرومیا پارازیتیکا نامیده می گردد (5). در آمریکا در سنین 24-15 سال رایج می باشد. در حالی که در ایران در سنین 40-20 سال دیده می گردد (71)

فاکتورهای مستعد کننده بیماری

اگر چه گونه های مالاسزیا به عنوان فلور پوست مطرح شده اند اما بعضی فاکتورهای اندوژن و اگزوژن در تبدیل آنها به فرم بیماری زا دخالت دارند. رطوبت ، سوء تغذیه ، افزایش سطح کورتیزول پلاسما، چربی پوست، مصرف بی رویه آنتی بیوتیک ها و کورتیکوستروئیدها، حاملگی ، دیابت، علل ژنتیکی ، استرس، عفونت های مزمن، فقر بهداشتی ، پوشش های تنگ و نایلونی و تعریق فراوان مانند این فاکتورها محسوب می گردند. (13و59) و با در نظر داشتن چربی دوست بودن عامل بیماری ، حدس می زنند که نرم کننده ها و روغن های مورد بهره گیری برای پوست در ایجاد بیماری دخالت داشته باشند (6).

بیماریزایی مالاسزیا

تغییرات رنگ پوست که مشخصه عفونت ورسیکالر می باشد به دنبال مهار تشکیل ملانین اتفاق می افتد. سوبسترایی زیرا آزولیک اسید که توسط مالاسزیا در اپیدرم تولید می گردد سبب مهار این پروسه می گردد. مطالعات نشان می دهد که ملاسزیا فورفور هنگام رشد روی محیط کشت محتوی اولئیک اسید و یا واکسنیک اسید تولید دی کربوکسیلیک با C9-C11 می نماید. دی کربوکسلیک اسیدهای C8-C13 قادرند تیروزیناز آنزیم کلیدی در سنتز ملانین را مهار نمایند. این اقدام سبب می گردد که در محل ضایعه رنگیزه ساخته نشود و پوست آن ناحیه بی رنگ گردد. در ضایعات هیپرپیگمنت، مالاسزیا سبب افزایش میزان ملانوزوم های تولیدی توسط ملانوسیت در اپیدرم می گردد و این اقدام سبب رنگ قهوه ای ضایعات می گردد (2و36). مطالعات در invitro نشان می دهد که آسپاراژین رشد مالاسزیا فور فور را تحریک می کند. در حالی که گلیسین تشکیل هیف را تحریک می کند . بعضی از مطالعات نشان می دهد که لنفوسیت هایTدر بیماریزایی بی تاثیر می باشد (2).

گونه های مالاسزیا بر خلاف اکثر میکرو ارگانیسمهای بیماریزا ، سیستم ایمنی بیماران مبتلا به پیتریازیس ورسیکالر را مهار می کنند و در نتیجه در پوست این افراد التهاب ایجاد نمی گردد . در گونه های مالاسزیایی که کپسول غنی از لیپید دارند. کراتینوسیت ها ، منونوکلئرهای خون محیطی را تحریک می کند تا با بهره گیری از مسیر وابسته به IL10 (افزایش IL10 )سایتوکین های پیش التهابی را که شاملαIL-6 IL-1 TNFباشند، کاهش دهد، در نتیجه التهاب ایجاد نمی گردد. همچنین مالاسزیا ماده ای به نام پیتریارو بین تولید می کند که یک آلکالوئید ایندول قرمز رنگ می باشد . این ماده در invitro انفجار تنفس نوتروفیل ها را مهار می کند و همچنین 5- لیپواکسیژناز را که یک ماده درگیر در تولید واسطه های التهابی می باشد، مهار می کند. توانایی مالاسزیا در کاهش سیستم ایمنی به مالاسزیا این توانایی ر ا می دهد که روی پوست افراد سالم به عنوان فلورنرمال رشد کند (36).

جنس مالاسزیا

جنس مالاسزیا در شاخه بازیدیومیکوتا و در خانواده کریپتوکو کاسه قرار می گیرد.این جنس اولین بار در سال 1846 به عنوان علت بیماری پیتیریازیس ورسیکالر کشف و تحت عنوان پیتیروسپوروم نام گذاری گردید و گونه های پیتیروسپوروم اربیکولار و پیتیروسپوروم اووال و پیتیروسپوروم پاکی در ماتیس در این جنس توصیف گردید. سپس پیتیروسپوروم به مالاسزیا تغییر نام داده و در سال 1990 گونه چهارمی تحت عنوان مالاسزیا سیمپودیالیس اضافه گردید (49). در سال 1995 گیلوت و گهو (38) بر اساس مطالعات ژنتیکی مانند درصد مولار G+C در DAN و واکاوی توالی های RNA ریبوزومی در کنار مورفولوژی و فیزیولوژی قارچ ها، 7 گونه مالاسزیا شامل مالاسزیا پاکی درماتیس، مالاسزیا فورفور ، مالاسزیا رستریکتا، مالاسزیا اسلوفیه، مالاسزیا گلوبوزا، مالاسزیا سمپودیا لیس، مالاسزیا ابتوزا توصیف و پذیرفته گردید. در سال های اخیر بر اساس داده های مولکولی 7 گونه جدید تحت عنوان مالاسزیا نانا (27) مالاسزیا درماتیس(59) مالاسزیا ژاپونیکا (78) مالاسزیا یاما توئنسیس (93) ، مالاسزیا اکوئینا، مالاسزیا کاپرا، مالاسزیاکونیکولی به جمع مالاسزیاها اضافه گردید که در کل 14 گونه مالاسزیا شناخته شده که در مناطق گوناگون جهان فراوانی متفاوتی از انها گزارش گردیده می باشد (15). در مطالعه که خانم شکوهی و همکاران در سال 2009 در ساری انجام داده گونه غالبی مالاسزیا گلوبوزا با فراوانی 3/53 درصد بود . که نتایج بدست امده توسط ناکابایشی و دو تا متناسب می باشد (33و79). اما از نتایج بدست امده توسط شمس (73 درصد) کمتر می باشد (80). در مطالعه گوپتا گونه غالب جدا شده مالاسزیا سمپودیالیس (4/59 درصد) بوده، مالاسزیا گلوبوزا با اختلاف زیادی در رتبه دوم قرار داشت؛ هر چند که وی در مطالعه نمونه های پیتریازیس ورسیکالر نواحی گرمسیری خارج کانادا، مالاسزیا گلوبوزا را به عنوان گونه غالب گزارش نمود(39). مخمرهای فرصت طلب جنس مالاسزیا ارگانیزمهای هم سفره ای هستند که روی پوست بشر حضور دارند و با تعدادی بیماری های پوست مرتبط می باشند (10و17). گونه های مالاسزیا به صورت دی مورفیسم هستند و دو فاز مخمری و میسلیال را تشکیل می دهند. تبدیل فرم مخمری مالاسزیا به فرم میسلیال باعث ایجاد بیماری پیتریازیس ورسیکالر می گردد که فرم میسلیال توانایی حمله به استراتوم کورنئوم و نفوذ به داخل یا بین کورنئویست ها را دارد (57). گونه های مالاسزیا اکثراً از اسیدهای چرب آزاد اشباع و غیر اشباع با تعداد کربن های 24-12 عدد جهت رشد خود بهره گیری می کنند. این قارچ ها قادر هستند تری گلیسریدها را مستقیما به اسیدهای چرب تبدیل کنند و مورد بهره گیری قرار دهند، به همین دلیل گونه های مالاسزیا در نواحی از بدن که غنی از غدد سباسه هستند رشد بهتری دارند.

تعداد صفحه :60

قیمت : چهارده هزار و هفتصد تومان

***

—-

پشتیبانی سایت :        ———-        serderehi@gmail.com